Qeimoy

Je kent de uitdrukking wel: het gevoel hebben dat je leeft. Er is dus kennelijk een soort baseline van ‘er zijn’ en daarbovenop iets als ‘er heel erg zijn’. Het is een ander gevoel dan het alledaagse. Een boost van energie. Een 100% in het moment zijn. Puur geluk misschien wel. En vaak hangt dat samen met iets doen of ergens zijn dat anders is dan wat je doorgaans doet. Iets dat met je zintuigen te maken heeft. En het mooie is: het is voor iedereen iets anders.

Voor de één is het intensief sporten, voor de ander feestvieren met vrienden, voor weer een ander stilstaan in een regenachtig bos, of een culinaire maaltijd proeven.

Heeft het dan iets met talent of je kwaliteiten te maken? Daar lijkt het niet op. Je hoeft er niet per se iets voor te kunnen of te doen. Wat het één met het ander gemeen heeft is dat het om een gevoel gaat. Ergens helemaal in op gaan, gedachtenloos worden, puur het moment beleven.

Als ik er alleen al aan denk nu kan ik al een beetje snuffen aan dat gevoel, door me zulke momenten voor de geest te halen. Van mij zou je misschien verwachten dat ik het heb als ik schilder of teken. Zeker. Dat kan. Dat ik helemaal in een flow raak en de tijd vergeet. Maar ik herinner me ook geluksmomenten terwijl ik in de regen aan het hardlopen was, of op een zomerdag fietste en de geur van naaldbomen rook. Of als ik in een presenteer-rol zit, zoals voor wat TV-items ooit, of als ik op een kunstbeurs sta en met mensen over kunst kan praten. En zo zijn er allerlei momenten die niet zozeer (alleen) met mijn passie voor het maken van kunst te maken hebben, maar waarbij ik me wel heel duidelijk in mijn element voel.

Misschien beschrijft dat het wel heel goed: in je element zijn. En allemaal leren we ergens onderweg wel wanneer dat zo is voor ons. Wat ben je gezegend als je dat dagelijks kunt zijn, bijvoorbeeld in je werk. En de oude 80-20 regel voor zo’n beetje alles in het leven zegt dan dat je nóóit 100% van de tijd in je element kunt zijn. Hoeft ook niet. Maar af en toe zo’n moment kan je wel door een dag, week of soms zelfs jaar heen slepen. Kijk maar eens naar het vakantiefenomeen. Hoe menigeen zich door een periode van dagelijks werkleven heen worstelt, vanaf de eerste dag alweer uitkijkend naar de vakantieperiode. En dan wég. Ver van al het bekende. Op zoek naar dat element. Want misschien ligt het wel op een strand, of in de bergen. Haasten, want over twee weken moeten we het gevonden hebben en er weer een half jaar tegenaan kunnen…

Je voelt wel aan dat dat niet hetzelfde is als in je element zijn. Hoe plezierig je zo’n vakantie ook kunt vinden. Het is iets anders. Sommige theorieën zeggen ook wel: iets dat je ook elke dag zou willen doen zonder dat je ervoor betaald werd. Een hobby dan? Kan. En hoe kom je daar achter dan? Door veel uit te proberen en je gevoel te volgen.

Want dat is het wel. Je ontdekt het vaak pas door het te doen. Door een drang te volgen die je misschien niet eens goed kunt omschrijven. Onrust, irritatie, weten dat je niet doet waarvoor je ‘op deez’ aard’ bent. Of het misschien wel weten, maar nooit opzoeken. Nooit tijd voor maken. Omdat je niet durft, denkt dat je een prestatie moet leveren, bang bent voor oordelen, van jezelf of van anderen. Terwijl dat stemmetje maar gesmoord blijft piepen.

Het is de geijkte vraag beantwoorden ‘als je morgen op je sterfbed lag, waar zou je dan spijt van hebben?’ Of wat zou je dan nog eens willen voelen? Hoe je toch maar mooi even die ene spannende deadline had bezworen bij dat project? Of toch altijd je huis zo netjes opgeruimd had als er bezoek kwam? Of in gezelschap je altijd perfect wist te gedragen volgens hoe het heurt? Ieder zijn ding, maar ik zou die regen nog eens op m’n gezicht willen voelen, terwijl ik door de velden rende. Of de stilte horen boven op die berg op dat ene eiland. Of verstikt raken in de zachte vacht van een katje dat me liefheeft en plat knuffelt. Lachen tot ik huil met vrienden. Verse potten verf opentrekken om een blank canvas te ontmaagden. Of het licht zien dat door de zachtgele vleugels van een vlinder heen schijnt.

Wanneer leef jij?